Zorg

Volgens DWARS is het recht op zorg een van de belangrijkste rechten die we hebben. Daarom vinden we dat de overheid alles in het werk moet stellen om ervoor te zorgen dat mensen de zorg krijgen die zij nodig hebben. Om dit mogelijk te maken, is het noodzakelijk dat de gezondheidszorg toegankelijk en bereikbaar is voor iedereen. De kosten voor de burger moeten zo laag mogelijk gehouden worden. DWARS is zich ervan bewust dat dat alleen kan als de totale zorgkosten van Nederland niet de pan uit rijzen.

Iedereen moet in de buurt naar een huisarts kunnen, zonder dat hij een eigen bijdrage of eigen risico moet betalen. Ook ziekenhuizen, verpleeghuizen en instellingen voor geestelijke gezondheidszorg moeten voor iedereen bereikbaar en toegankelijk zijn. Daarom komt er geen eigen bijdrage voor geestelijke gezondheidszorg en wordt er gezorgd dat alle noodzakelijke zorg vanuit het basispakket vergoed wordt.

Om de kosten van de zorg te beperken, moeten er keuzes worden gemaakt. DWARS vindt dat behandelingen op den duur alleen nog maar vergoed moeten worden als de werkzaamheid wetenschappelijk bewezen is. Om ervoor te zorgen dat wetenschappelijk onderzoek naar medicijnen waaraan geen geld aan te verdienen is, bijvoorbeeld voor tuberculose, mogelijk blijft, moeten er subsidies komen voor dat soort onderzoek. We kunnen hierbij niet rekenen op de vrije markt en de farmaceutische industrie.

Verder wil DWARS de inkomsten van medisch specialisten aan banden leggen. Daarom moeten artsen werken in loondienst van het ziekenhuis. Om de kosten van de spoedeisende zorg in te dammen, wil DWARS dat de huisartsenpost en SEH worden samengevoegd. Er kan dan eerst triage (indeling op basis van ernst) plaatsvinden, zodat patiënten bij de juiste arts terecht komen.

Het belangrijkste doel van zorg is de kwaliteit van leven vergroten. DWARS is daarom van mening dat een behandeling alleen moet worden uitgevoerd als het de kwaliteit van leven van een patiënt ten goede komt. Er moet goed worden nagedacht en gesproken tussen arts en patiënt over ingewikkelde behandelen, vooral bij oude en zieke mensen. DWARS is daarom van mening dat er uitgebreid moet worden gekeken naar de kosten en baten van een behandeling om een zorgvuldige afweging te maken. De arts moet de mogelijkheid om niet te behandelen bespreken met de patiënt en het taboe dat nog steeds rust op doodgaan moet worden doorbroken.

DWARS vindt het belangrijk dat mensen zelf de regie krijgen over hun zorg en leven. Daarom blijft het Persoonsgebonden Budget (PGB) behouden. Ook ouderen in verpleeghuizen moeten meer eigen zeggenschap krijgen. Zo moet het bijvoorbeeld mogelijk worden om samen te wonen met je partner in een verpleeghuis.

Mensen die niet langer willen leven, moeten hulp kunnen krijgen bij zelfdoding. Ook als zij niet in aanmerking komen voor euthanasie. DWARS is voorstander van wetgeving die voorziet in een passend traject. Daarbij moet in de wet wel duidelijk het onderscheid worden gemaakt tussen euthanasie en hulp bij zelfdoding bij mensen die levensmoe zijn.

DWARS vindt het belangrijk dat er wordt ingezet op de preventie van ziekte. Voorlichting is daarbij het juiste middel, wij willen liever geen verboden. Jongeren moeten voorlichting krijgen over de gevolgen van alcohol en drugs. Als de voorlichting is gewaarborgd, blijft de minimale alcoholleeftijd wat ons betreft op 16 jaar.